Proje Ankara Üniversitesi Cebeci yerleşkesi içinde şu anki çocuk hastanesinin bulunduğu alanda, bir bloğun strüktürü dışında verilen alandaki diğer binalar yok sayılarak ortaya çıkan bir arazi üzerine tasarlanmıştır. Proje genel olarak hastanenin kullanıcıları, çocuklar, göz önüne alınarak tasarlanmıştır. Tasarımın karar aşamasında alışılmış hastane kimliğinden uzaklık, çocukların dinamizmine ayak uydurabilme, hastaların dış hayat özlemlerini ve yalnızlık hislerini giderme ve çocukların hayat sevincini ve hayal güçlerini koruyabilme konuları üstünde yoğunlaşılmıştır.

Dinamizm ve çocuk
(mega-strüktür/ üçboyutlu grid)
Proje, var olan dikdörtgen beton strüktüre bağlı gelişen bir mega-strüktür önermektedir. Mega-strüktür ile bilinen grid planlamayı üçüncü boyuta çıkarmak amaçlanmıştır. Üçboyutlu bir grid sisteminin parçaları doluluk ve boşluklar olarak mimariye yansımış, bu sayede mekânların planlanmasında çeşitliliğin ve dinamizmin yakalanması açısından büyük bir avantaj sağlanmıştır.
Genel kurguya göre dolaşım arterlerine takılıp çıkartılabilinen mekânlar anlayışı bu denli karmaşık ve büyük bir programın problematiklerine kolaylıkla cevap verebilmiştir.

Renk ve çocuk
Projede, iç mekânlarla dış dünya arasındaki ilişkiyi koparmamak için şeffaf bir kabuk önerilmiştir. Kabukta yer verilen renkler çocukların renkli dünyası göz önüne alınarak düşünülmüştür. Gün ışığının hareketi ile iç mekânların duvarlarına düşen renklerin gün içinde değişmesi binanın hareketini bir başka açıdan daha desteklemiştir.

Dış hayat ve çocuk
Ankara'nın iklim koşulları ve programın büyüklüğü göz önüne alınarak dış mekân yaratmak yerine dış mekânı iç mekâna taşımak tercih edilmiştir. Bina içerisinde kullanılan yeşil alanlar ile binanın içinin dış dünya olarak algılanması hedeflenmiştir.

İletişim ve çocuk
Çocukların tedavileri süresince hissedebilecekleri olası yalnızlık hissine karşın bekleme alanları ve oyun alanları balkon olarak tasarlanmış böylece hastalar arasında güçlü bir görsel iletişim sağlanmıştır.